Het aantrekkelijke van atelierbezoeken is de kunstenaar op haar of zijn eigen terrein in de eigen werkruimte te spreken, aan te horen of te zien werken. Het werk wordt aangeboden, bekeken en aangeraakt in een geheel andere context dan in een galerie of museum. Het is ook heel andere omgeving dan de intimiteit van een huiskamer. Voor de kunstenaar is een atelierbezoek vaak spannend. Tamelijk onbekenden komen kijken, praten en vragen. Deze ervaring is indringend, voor beide partijen, omdat de kunstenaar, meer of minder breedsprakig, ter plekke over het werk vertelt. Wij stellen veel vragen.
Zoals hoe verbonden de kunstenaar is met het werk. Hoe dichtbij het is, hoe het tot stand komt en waarom. Hoe belangrijk zijn techniek, materiaalbehandeling en materiaalgebruik. Waar komt de drang vandaan om te willen scheppen. Welke gehechtheid heeft de kunstenaar met het werk. Wil hij of zij het werk altijd houden of kan er gemakkelijk afstand van worden gedaan. Het werk is af omdat er een permanente toeschouwer is? Wij willen altijd zo veel mogelijk werk zien. Want zonder toeschouwers is kunst natuurlijk niet bestaand.
In een atelier is altijd veel te zien, te ruiken en te voelen, aan te raken. Dat wordt wel eens gemist bij een tentoonstelling. Kunst wordt veel te vaak erg sacraal benaderd en opgehangen of neergezet.

Welnu, de aangename uitkomst is Aimée Terburg te vragen voor een solo-tentoonstelling. Dat is ook het mooie van het hebben van Bart Art Box Kunst-hal, kunstenaarsinitiatief (!).
Het eerste contact met haar werk was bij Galerie Sign in 1997. Toen een galerie, nu een kunstpodium, met een interessant aanbod, nog steeds bestaand in Groningen. In 1998 had Aimée Terburg werk bij Frontaal in Appingedam hangen. Het kunstenaarsinitiatief dat later na een lang en vruchtbaar bestaan ten onder ging aan onbetrouwbare gemeentepolitiek.
Hoe dan ook, haar werk stond op het verlanglijstje van Bart Art Box. Enig voorwerk vinden wij nodig. Website, internet, praten met collega’s over haar werk, het wordt gedaan. Dus niet onvoorbereid, maar ook niet meer onbevangen, volgt het atelierbezoek.

De schilderijen hebben een subtiele ruimtelijke impact met veel diepte. De illusie van ruimte en plattegrond tegelijk. Wat ogenschijnlijk eenkleurige vlakken lijken, zijn ingenieus opgebouwde velden. Zij is wellicht een architect van verf en doeken. Het bijna schrale kleurgebruik is bij werken van 2 á 3 jaar geleden wat terughoudender dan werk uit 2012. Kwastbeweging is zichtbaar, die kan zeer breed zijn, lijkt in één haal in een grote lengte neergezet. Golvend, gebogen of gewoon zowat rechttoe rechtaan. Met scherpe en onscherpe randen. Coulissen wisselen elkaar af. De inspiratiebronnen liggen vlakbij. Dat zijn de cultuurlandschappen van Nederland, de landschapsschilderkunst en berglandschappen, teruggaand tot Renaissance en Barok. Dat is allemaal te zien in de Grote Zaal.

Aimée Terburg is niet alleen schilder. Fotografie behoort ook tot haar werk. Op de Vide van Bart Art Box laat zij haar fotoserie ‘Camions’ voor het eerst zien in een solo expositie in combinatie met haar schilderijen. Realistische, beeldvullende achterkanten van vrachtwagens zijn het. Het zijn de interessante, abstracte kleuren- en vlakindeling van de achterkant van containers, diepvriestrucks, veevervoertrailers die ze vastlegde. Die vlakindeling en die kleuren lijken op wat in haar schilderijen gebeurt. Uit de foto’s spreekt ook de liefde voor het vak vrachtwagenchauffeur. En wij van Bart Art Box houden ook van vrachtwagens.
Tijdens de tentoonstelling is haar fotoboek ‘Camions’ in te zien.

Aimée Terburg (1971) studeerde cum laude af in 1994 op Akademie Minerva in Groningen. Sindsdien is zij onafgebroken en zeer gedreven aan het werk. Dat is te zien bij Bart Art Box.









Bart Huysman 2013